poniedziałek, 27 czerwca 2016

nieCzysta gra - rozdział pierwszy


„Zbieraj się już, bo za chwilę przegapisz stację.”

Uśmiecham się do telefonu, czytając wiadomość od przyjaciółki. Nie widziałyśmy się pięć miesięcy i sama myśl, że za chwilę będę mogła ją uściskać sprawia, że z podekscytowania mam ochotę skakać. Odległość jaka nas dzieli to jest nasza największa zmora, ale gdy Doris dostała pracę w jednej z lepszych kancelarii w kraju nie mogła być sentymentalną kupą nieszczęścia i musiała wziąć byka za rogi, zostawiając mnie daleko za sobą.

Zakładam płaszcz, chowam telefon do torebki i biorąc dwie zdecydowanie za duże, jak na moją niewielką osóbkę, walizki, wychodzę ze swojego przedziału i przeciskam się wąskim korytarzem w stronę drzwi. Dostanie się do nich nie będzie jednak tak proste jak pierwotnie zakładałam. Przede mną stoi grupka młodych chłopaków

czwartek, 23 czerwca 2016

(nie)Czysta Gra

Gabriela Bieńkowska
Nigdy nie narzekałam na swoje życie. Przyjmowałam z wdzięcznością to, co los dla mnie uszykował. Jednak pewnego dnia, naczelny naszej gazety, złożył mi propozycję nie do odrzucenia, a artykuł, który miałam napisać ze swoim wspólnikiem, był dla mnie szansą na dziennikarką niezależność. Mogłam stać się kimś więcej, niż tylko fotografem sportowym. Nie spodziewałam się jednak, że odkrycie tajemnicy pewnego seksownego i niebezpiecznego boksera, sprawi, że stracę wszystko, a nawet jeszcze więcej. 

Aleksiej "Sasha" Bielikov 
Do tej pory moje życie ograniczało się do podziemnych walk, alkoholu i każdego wieczora innej kobiety w moim łóżku. Jednak, gdy pewnego dnia w moim życiu pojawia się pyskata dziewczyna, znająca się na boksie, a nie tylko śliniąca się na zawodników, przestaję myśleć racjonalnie. Jej upór w robieniu wszystkiego, by tylko się ze mną nie umówić sprawia, że pragnę jej jeszcze bardziej. I gdy wreszcie mi się to udaje i mam wrażenie, że wygrałem los na loterii, ona wbija mi nóż prosto w serce i z ironicznym uśmieszkiem, przekręca go kilka razy, by upewnić się, że mnie zabolało. 

A zabolało jak cholera.

środa, 22 czerwca 2016

Nowa przygoda


Witajcie,

Długo dojrzewałam do tego momentu. Przed blogiem broniłam się rękoma i nogami, choć nie mam pojęcia dlaczego. Być może miało to związek z tym, że strony, na których do tej pory udostępniałam swoje nowele, w zupełności mi wystarczały, a może dlatego, że bałam się iż sobie nie poradzę.

Jednak, do odważnych świat należy.

Piszę, bo to kocham.

Piszę, bo świat do którego się wtedy przenoszę, może nie tyle jest piękniejszy, co jest mój. Na niego mam wpływ. To ode mnie zależy czy będzie padać, będzie noc, nadejdzie tornado, czy zaświeci słońce. To ja decyduję, czy bohaterowie odnajdą szczęście, a może będą babrać się w odchodach, zwanych życiem. Jestem panią i władczynią ich losów.

Pisanie, to jedyna rzecz nad którą mam władzę absolutną.

Jestem więcej niż pewna, że moje obcowanie z blogiem nie będzie należało do najprostszych rzeczy, ale postaram się dać z siebie wszystko. Może nie będzie on kolorowy jak większość, ale rodzice zawsze mi powtarzali, że nie liczy się wygląd zewnętrzny, ale to co znajduje się w środku.

Monic Hunter